چهل و شش حدیث قدسی

سید محمد حسن مشکوة

حدیث بیست و سوم

قال الله تبارک و تعالی
یابن ادم ان الشیطان لکم عدو مبین فاتخذوه عدواً فاعملوا للیوم الذی تحشرون فیه الی الله تعالی فوجاً و تقفون بین یدی الله صفاً صفاً و تقرؤن الکتاب حرفاً و تسئلون عما تعلمون سراً و جهراً ثم یساق المتقون الی الجنان وفداً وفداً و المجرمون الی جهنم ورداً ورداً، اکفاکم من الله وعداً و وعیداً؟ فانا الله فاعرفونی و انا المنعم فاشکرونی و انا الفغار فاستغفرونی و انا المقصود فاقصدونی و انا العالم بالسرائر فاحد زونی.
ای فرزند آدم همانا شیطان دشمن آشکاری برای شما است لذا او را دشمن خود بگیرید. پس برای روزی که - در آنروز گروه گروه بسوی خداوند محشور خواهید شد، و در پیشگاه خداوند (برای حساب) در صفهای متعدد می ایستید و حرف به حرف نامه اعمال (خود) را می خوانید و از آنچه در پنهان و آشکار انجام دهید سؤال می شوید - عمل نمائید.
سپس اهل تقوی دسته دسته بسوی بهشت و مجرمین گروه گروه بسوی جهنم برده شوند (و به آنها گفته خواهد شد): آیا خداوند وعده و وعید را به اندازه کافی برای شما بیان نکرد؟
(بدانید) من خداوند (شما هستم) پس مرا بشناسید، و من نعمت دهنده شما هستم پس شکر مرا بجا آورید و، من (بسیار) بخشنده ام پس از من درخواست آمرزش نمائید و من (هدف) و مقصود شمایم پس مرا قصد کنید، و من دانای به امور پنهانم، پس از من حذر کنید.

حدیث بیست و چهارم

قال الله تبارک و تعالی
یابن ادم الی کم تشکوننی و الی کم تنسوننی و الی کم تکفروننی و لست بظلام للعبید و الی متی تجحدون بنعمتی و رزقکم یاتیکم فی کل یوم من عندی و الی متی تجحدون بربو بیتی و لیس لکم رب غیر و الی متی تجفوننی و لم اجفکم و من منع الزکوة من ماله فقد استخف بکتابی و اذا علم بوقت الصلوة و لم یفرغ لها فقد غفل عنی و اذا قال ان الخیر من عندی و الشر من عند ابلیس فقد جحد ربوبیتی و جعل ابلیس شریکاً لی
ای فرزند آدم تا چه اندازه از من شکایت می کنی، و چقدر مرا به فراموشی می سپاری، و چه مقدار ناسپاس من هستی؟! با اینکه من (اصلاً) ظلمی به بندگان نمی کنم، و تا چه زمان نعمت مرا انکار می کنید با اینکه روزی هر روز از جانب من برای شما می آید، و تا چه زمان منکر خدائی و ربوبیت من هستید با اینکه پروردگاری جز من برای شما نیست، و تا چه زمان از من روی بر می گردانید و اعراض می کنید با اینکه من با شما چنین نکرده ام.
و هر کس زکات مال خود را ندهد کتاب(26) مرا سبک شمرده است، و زمانیکه از وقت نماز آگاه شود ولی دست از کار خویش نکشد پس، از من غافل شده و زمانیکه بگوید خیر و خوبی از جانب من است و بدی از ناحیه ابلیس است، پس خدائی و ربوبیت مرا انکار نموده و ابلیس را شریک من قرار داده(27)

حدیث بیست و پنجم

قال الله تبارک و تعالی
یابن ادم المال مالی و انت عبدی و ما لک الا ما اکلت فافنیت و ما لبست فابلیت و ما تصدقت فابقیت و ما ذخرت فحظک منه المقت و انما انت علی ثلثة اقسام فواحد لی و واحد لک و واحد بینی و بینک فاما الذی لی فروحک و اما الذی لک فعملک و اما الذی بینی و بینک فمنک الدعاء و منی الاجابة
یابن ادم تورع تعرفنی و تجوع ترنی واعبدنی تجدنی و تفرد تصلنی
یابن ادم اذا کانت الملوک تدخل النار بالجور و العرب بالعصبیة و العلماء بالحسد و الفقراء بالکذب و التجار بالخیانة و الحراث بالحهالة و العباد بالریاء و الاغیناء بالکبر و القراء بالغفلة و الصباغ بالغش و مانع الزکوة بمنع الزکوة فاین من یطلب الجنة.
ای فرزند آدم سرمایه ات از آن من است، و خود نیز بنده من می باشی، و تو مالک هیچ چیزی نیستی مگر آنچه می خوری، پس نابود می سازی، و آنچه می پوشی پس مندرس می کنی، و آنچه انفاق می نمایی پس همیشگی اش می سازی، و آنچه انباشته می کنی پس تنها بهره ات از آن خشم الهی است.
و تو تنها از سه پاره ای، از آن من، و پاره ای از آن خویش، و پاره ای دیگر میان من و تو است. اما آنچه برای من است جان و روح تو می باشد، و آنچه برای توست کردار تو می باشد، و آنچه میان من و توست دعای آن از تو و پاسخ آن از من می باشد.
ای فرزند آدم پرهیزگار باش تا مرا بشناسی، و گرسنگی بکش تا مرا ببینی، و مرا بندگی کن تا به من دست یابی، و از دیگران جدا شو تا به من برسی
ای فرزند آدم چون پادشاهان با ستم گری، و عرب با تعصب، و دانشمندان با حسادت، و تنگدستان با دروغ، و کاسبان با خیانت، و برزگران با نادانی، و عبادت پیشگان با ظاهر سازی، و توانگری با خودپسندی، و قاریان با غفلت، و رنگ رزان با نیرنگ، و خودداری کنندگان از پرداخت زکات با خودداری (کسانی که زکات نمی دهند با ندادن خویش)... خویش راهی دوزخ شوند؛ پس کجاست آنکس که خواهان بهشت باشد؟!.