گزيده ى دعاهاى حضرت موسى بن جعفر عليه السلام
1 - دعاى معروف به جوشن (= زره )⁽⁴²²⁾ روايت شده از آن حضرت
اين دعا از چند طريق ، از نياى سعادتمند ابو جعفر طوسى كه رضوان خدا بر او باد به ما رسيده است و در يك نسخه چنين است :
به نام خداوند بخشاينده ى مهربان . عالم خجسته و سودمند ابو على حسن بن محمد (بن حسن ) بن على طوسى (در ماه رمضان 507 در ايوان بزرگ ⁽⁴²³⁾ بالاى سر مرقد مطهر مولا امير المؤ منين عليه السلام ).
نيز عالم پر بهره مايه ى سر افرازى علما شيخ الاسلام ابوالوفا عبدالجبار بن عبدالله بن على رازى (در شعبان 503، در مدرسه اش در رى ).
نيز دانشمند پرهيزگار فرخنده پى همه ى شرف و داراى هر دو فضيلت ، نجم الدين ابوالفضل المنتهى بن ابى زيد بن كاكا حسينى (در ذى الحجه ى 503، در خانه اش در گرگان ).
نيز امين خجسته شيخ ابو عبدالله محمد بن احمد بن شهريار خزانه دار بارگاه مقدس امير المؤ منين عليه السلام (در رجب 514، با اجازه ى حديثى ) - شيخ ابو جعفر محمد بن حسن بن على طوسى (در رمضان 458، در شهر مقدس نجف اشرف ) - ابو عبدالله حسين بن عبيدالله غضائرى + احمد بن عبدون + ابو طالب بن غرور + ابوالحسن صفار + ابو على حسن بن (محمد بن ) اسماعيل بن اشناس - ابوالفضل محمد ابن عبدالله بن مطلب شيبانى - محمد بن يزيد بن ابى الازهر بوشنجى نحوى - ابوالوضاح محمد بن عبدالله بن زيد نهشلى - پدرش :
امام ابوالحسن موسى بن جعفر عليه السلام فرمود:
((بازگويى نعمت هاى خداوند سپاس است و وانهادن آن ها ناسپاسى . با سپاس گزارى ، به نعمت هاى حق بپيونديد و اموالتان را با زكات دادن نگاه داريد و بلا را با دعا دور سازيد كه دعا سپرى است رهايى بخش و بلاى بسيار سخت را باز مى دارد.))
ابوالوضاح گويد: پدرم گفت : وقتى حسين بن على بن حسن بن حسن (حسن بن على بن ابى طالب عليهم السلام ) شهيد فخ به شهادت رسيد و مردم از گرد او پراكنده شدند و سر بريده ى او را با همراهان اسير وى ، نزد موسى بن مهدى (هادى عباسى ) آوردند، (خليفه ) با نگاه به اسيران ، اين ابيات را ياد كرد:
- عموزادگان ! پس از آن كه قافيه ها را در بيابان غميم ⁽⁴²⁴⁾ به خاك سپرديد، زبان به شعر مگشاييد.
- ما چون آن كس نبوديم كه بر او دست مى يافتيد؛ آن گاه ستم بپذيريم يا به داورى تن دهيم .
- تنها فرمان تيغ در ميان ما چيره است و هرگاه شمشير خرسند شود، ما خرسند مى شويم .
- عمو زادگان ما! آن چه جنگ در ميان ما (دو گروه ) فراكشيد مرا اندوهناك ساخت ؛ اگر عاملى نزديك كننده (ى ما به هم ) مى بود.
- اگر بگوييد: بر ما ستم ، رفت ، ما نبوديم كه ستم كرديم ؛ آرى ما بد (و سخت ) گرفتيم .
سپس يكى از اسيران را پيش خواند و پس از سرزنش وى ، او را كشت و اين كار را با گروهى از فرزندان امير مؤ منان عليه السلام كرد. آن گاه به ياد كرد يكايك طالبيان (فرزندان امير المؤ منين عليه السلام ) پرداخت و بد گويى كرد تا به حضرت موسى بن جعفر عليه السلام رسيد و گفت : به خدا، حسين (شهيد فخ ) جز به فرمان او قيام نكرد و جز راه دوستى او نپيمود كه او وارث (امر امامت ) در اين خاندان است . خدايم بكشد؛ اگر او را زنده بگذارم !
ابو يوسف يعقوب بن ابراهيم قاضى - كه در برابر خليفه جرات داشت - گفت : اى فرمان رواى مسلمانان ! بگويم يا خاموش بمانم ؟ گفت : خدا مرا بكشد؛ اگر از موسى بن جعفر در گذرم ! اگر از (پدرم ) مهدى نشنيده بودم كه منصور (عباسى ) چه پايه از برجستگى هاى دينى و رفتارى و فضيلتى جعفر (صادق عليه السلام ) نسبت به خاندانش ستايش مى كرد و اگر نشنيده بودم كه (عموى پدرم نخستين خليفه ى عباسى ) سفاح او را مى ستود و بزرگ مى داشت ، گورش را مى شكافتم و او را به آتش مى سوزاندم !
ابو يوسف قاضى سوگند ياد كرد كه زنانش طلاق داده و همه ى بردگانش آزاد باشند و همه ى دارايى هايش بخشيده و ستورانش وقف باشند و پياده به خانه ى خدا رود⁽⁴²⁵⁾ ، اگر موسى بن جعفر عليه السلام آهنگ شورش در سر داشته باشد؛ نه او نه هيچ يك از فرزندانش و اين شايسته ى ايشان نيست . آن گاه زيديه و گرايش ايشان را ياد كرد و گفت : از زيديه تنها همين گروه مانده بودند كه همراه حسين (شهيد فخ ) قيام كردند و خليفه بر آن ها پيروز شد.
آن قدر با مهربانى با او سخن گفت تا خشمش فرو نشست . على بن يقطين داستان را براى حضرت موسى بن جعفر عليه السلام نوشت . نامه رسيد. صبح هنگام ، امام عليه السلام خانواده و دوستان خويش را گرد آورد و خبر را باز فرمود. سپس افزود: ((در اين باره چه نظرى داريد؟)) گفتند:
خدا كار شما و ما را همراهتان سامان دهد! راءيمان اين است كه خود را از اين زور گو دور و پنهان بداريد كه از آسيب و بيداد و ستم او امانى نيست ؛ به ويژه آن كه شما و ما را تهديد كرده است .
امام عليه السلام لب خندى زدند؛ سپس اين بيت كعب بن مالك سلمى را ياد كردند:
قريش پنداشته است كه بر پروردگار خويش پيروز گردد! بى شك ، در افتاده با آن همواره پيروز، شكست خواهد خورد.⁽⁴²⁶⁾
آن گاه به دوستان حاضر و خانواده ى خويش روى آورد و فرمود:
((بيمتان مباد! نخستين نامه اى كه از عراق خواهد آمد خبر هلاكت موسى بن مهدى را خواهد آورد.)) گفتند: خداوند كار ساز شما باشد؛ چگونه ؟ فرمود: ((به حرمت صاحب اين قبر سوگند، او هم امروز مرد! به خدا ((اين حق است ؛ چنان كه شما سخن مى گوييد))⁽⁴²⁷⁾ . اكنون برايتان مى گويم :
بعد از تعقيبات ، در جاى نماز خود نشسته بودم . چشمانم اندكى به خواب رفت . جدم پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم به رؤ يايم آمد. از موسى بن مهدى به حضرتش شكايت بردم و از كارهايى كه درباره ى اهل بيت آن حضرت روا داشته است و اين كه من از آشوبگرى او بيمناك ام . (جدم ) به من فرمود: موسى ! نگران مباش . خداوند اندكى پيش دشمنت را نابود ساخت . سپاس حق را نيكو به جاى آر.))
امام عليه السلام در اين جا به سوى قبله روى كرد و دست به دعا برداشت .
ابوالوضاح گويد: پدرم برايم گفت : گروهى از خويشان و ياران نزديك حضرت كاظم عليه السلام روزها به نزد آن حضرت مى آمدند و در آستين هاشان حضرت كاظم عليه السلام روزها به نزد آن حضرت مى آمدند و در آستين هاشان تخته هاى ظريف چون آبنوس و قلم به همراه داشتند. وقتى امام هفتم عليه السلام سخنى مى فرمود يا در مورد حادثه اى حكمى بيان مى داشت ، آن چه را مى شنيدند مى نوشتند.
ما شنيديم كه حضرتش به سپاس خداوند كه بزرگى اش شكوهمند باد چنين دعا فرمود:
الهى كم من عدو انتضى على سيف عداوته و شحذ لى ظبه مديته ، و اءرهف لى شباحده و داف لى قواتل سمومه و سدد نحوى صوائب سهامه ، و لم تنم عنى عين حراسته ، و اضمر ان يسومنى المكروه و تجرعنى ذعاف مرارته .
فنظرت الى ضعفى عن احتمال الفوادح و عجزى عن الانتصار ممن قصدنى بمحاربته و وحدتى فى كثير من ناوانى و ارصادهم لى فيما لم اعمل فيه فكرى فى الارصاد له بمثله ، فايدتنى بقوتك و شددت ازرى بنصرك و فللت لى شباحده و خذلته بعد جمع عديده و حشده ، و اعليت كعبى عليه و وجهت ما سدد الى من مكائده اليه ورددته و لم يشف غليله و لم تبرد حرارات ⁽⁴²⁸⁾ غيظه ، و قد عض على انامله و اءدبر موليا قد اخفقت سراياه .
فلك الحمد يا رب من مقتدر لا يغلب و ذى اناه لا يعجل ، صل على محمد و آل محمد و اجعلنى لانعمك من الشاكرين و لالائك من الذاكرين .
الهى و كم من باغ بغانى بمكائده و نصب لى اءشراك مصائده و وكل بى تفقد رعايته و اضبا الى اضباء السبع لطريدته انتظارا لانتهاز فرصته و هو يظهر لى بشاشه الملق و يبسط وجها غير طلق .
فلما راءيت دغل سريرته و قبح ما انطوى عليه لشريكه فى ملبه و اصبح مجلبا الى فى بغيه ، اركسته لام راءسه و اتيت بنيانه من اساسه فصرعته فى زبيته و اءرديته فى مهوى حفرته (و جعلت خده طبقا لتراب رجله و شغلته فى بدنه و رزقه )⁽⁴²⁹⁾ ، و رميته بحجره و خنقته بوتره و ذكيته بمشاقصه و كببته بمنخره و رددت كيده فى نحره و وثقته بندامته و فتنته ⁽⁴³⁰⁾ بحسرته ، فاستخذل و استخذا و تضاءل بعد نخوته و انقمع بعد استطالته ذليلا ماءسورا فى ربق حبائله التى كان يومل ان يرانى فيها يوم سطوته ، و قد كدت يا رب لو لا رحمتك يحل بى ما حل بساحته .
فلك الحمد يا رب من مقتدر لا يغلب و ذى اناه لايعجل ، صل على محمد و آل محمد و اجعلنى لانعمك من الشاكرين و لالائك من الذاكرين .
الهى و كم من حاسد شرق بحسده و شجى بغيظه و سلقنى بحد لسانه و وخزنى بمؤ ق عينه و جعل عرضى غرضا لمراميه و قلدنى خلالا لم يزل فيه ، فناديتك يا رب مستجيرا بك واثقا بسرعه اجابتك متوكلا على ما لم ازل اعرفه من حسن دفاعك ، عالما انه لم يضطهد من اوى الى ظل كنفك و ان لا تقرع الفوادح من لجا الى معقل الانتصار بك فحصنتنى من باسه بقدرتك .
فلك الحمد يا رب من مقتدر لا يغلب و ذى اناه لا يعجل ، صل على محمد و آل محمد و اجعلنى لانعمك من الشاكرين و لالائك من الذاكرين .
الهى و كم من سحائب مكروه قد جليتها و سماء نعمه امطرتها و جداول كرامه اجريتها و اعين احداث طمستها و ناشئه رحمه نشرتها و جنه عافيه البستها و غوامر كربات كشفتها و امور جاريه قدرتها، لم تعجزك اذ طلبتها و لم تمتنع عليك اذ اءردتها.
فلك الحمد يا رب من مقتدر لا يغلب و ذى اناه لا يعجل ، صل على محمد و آل محمد و اجعلنى لانعمك من الشاكرين و لالائك من الذاكرين .
الهى و كم من ظن حسن حققت و من عدم املاق جبرت و من مسكنه فادحه حولت و من صرعه مهلكه انعشت و من مشقه ازحت ، لاتساءل يا سيدى عما تفعل و هم يسالون و لا ينقصك ما انفقت ، و لقد سئلت فاعطيت و لم تسال فابتدات ، و استميح باب فضلك فما اءكديت . اءبيت الا انعاما و امتنانا و الا تطولا يا رب و احسانا، و اءبيت يا رب الا انتهاكا لحرماتك و اجتراء على معاصيك و تعديا لحدودك و غفله عن وعيدك و طاعه لعدوى و عدوك .
لم يمنعك يا الهى و ناصرى اخلالى بالشكر عن اتمام احسانك و لا حجزنى ذلك عن ارتكاب مساخطك .
اللهم فهذا مقام عبد ذليل اعترف لك بالتوحيد و اقر على نفسه بالتقصير فى اداء حقك و شهد لك بسبوغ نعمتك عليه و جميل عاداتك عنده و احسانك اليه .
فهب لى يا الهى و سيدى من فضلك ما اريده سببا الى رحمتك و اتخذه سلما اعرج فيه الى مرضاتك و آمن به من سخطك بعزتك و طولك ، و بحق محمد نبيك و الائمه صلوات الله عليها و عليهم اءجمعين .
فلك الحمد يا رب من مقتدر لا يغلب و ذى اناه لايعجل ، صل على محمد و آل محمد و اجعلنى لانعمك من الشاكرين و لالائك من الذاكرين .
الهى و كم من عبد امسى و اصبح فى كرب الموت و حشرجه الصدر و النظر الى ما تقشعر منه الجلود و تفزع اليه القلوب و انا فى عافيه من ذلك كله .
فلك الحمد يا رب من مقتدر لايغلب و ذى اناه لا يعجل ، صل على محمد و آل محمد و اجعلنى لانعمك من الشاكرين و لالائك من الذاكرين .
الهى و كم من عبد امسى و اصبح سقيما موجعا مدنفا فى انين و عويل يتقلب فى غمه و لا يجد محيصا و لا يسيغ طعاما و لا يستعذب شرابا و لا يستطيع ضرا و لا نفعا، و هو فى حسره و ندامه و انا فى صحه من البدن و سلامه من العيش ، كل ذلك منك .
فلك الحمد يا رب من مقتدر لا يغلب و ذى اناه لا يعجل ، صل على محمد و آل محمد و اجعلنى لانعمك من الشاكرين و لالائك من الذاكرين .
الهى و كم من عبد اءمسى و اءصبح خائفا مرعوبا مسهدا مشفقا وحيدا وجلا هاربا طريدا، او منحجزا فى مضيق او مخباءه من المخابى ، قد ضاقت عليه الاءرض برحبها و لايجد حيله و لا منجى و لا ماءوى و لا مهربا، و اءنا فى امن (و امان )⁽⁴³¹⁾ و طماءنينه و عافيه من ذلك كله .
فلك الحمد يا رب من مقتدر لايغلب و ذى اناه لايعجل ، صل على محمد و آل محمد و اجعلنى لانعمك من الشاكرين و لالائك من الذاكرين .
الهى و سيدى و كم من عبد اءمسى و اءصبح مغلولا مكبلا بالحديد باءيدى العداه و الايرحمونه ، فقيدا من اءهله و ولده ، منقطعا عن اخوانه و بلده ، يتوقع كل ساعه باءيه قتله يقتل و باءى مثله يمثل و انا فى عافيه من ذلك كله .
فلك الحمد يا رب من مقتدر لايغلب و ذى اناه لا يعجل ، صل على محمد و آل محمد و اجعلنى لانعمك من الشاكرين و لالائك من الذاكرين .
الهى و سيدى و كم من عبد اءمسى و اءصبح يقاسى الحرب و مباشره القتال بنفسه ، قد غشيته الاعداء من كل جانب و السيوف و الرماح و آله الحرب ، يتقعقع فى الحديد مبلغ مجهوده ، و لا يعرف حيله و لا يجد مهربا، قد اءدنف بالجراحات او مستخطا بدمه تحت السنابك و الارجل ، يتمنى شربه من ماء او نظره الى اءهله و ولده و لا يقدر عليها و اءنا فى عافيه من ذلك كله .
فلك الحمد يا رب من مقتدر لا يغلب و ذى اناه لا يعجل ، صل على محمد و آل محمد و اجعلنى لانعمك من الشاكرين و لالائك من الذاكرين .
الهى و كم من عبد اءمسى و اءصبح فى ظلمات البحار و عواصف الرياح و الاهوال و الامواج يتوقع الغرق و الهلاك لا يقدر على حيله ، اءو مبتلى بصاعقه اءو هدم اءو غرق اءو حرق اءو شرق اءو خسف اءو مسخ اءو قذف ، و اءنا فى عافيه من ذلك كله .
فلك الحمد يا رب من مقتدر لايغلب و ذى اناه لايعجل ، صل على محمد و آل محمد و اجعلنى لانعمك من الشاكرين و لالائك من الذاكرين .
الهى و كم من عبد اءمسى و اءصبح مسافرا شاحطا⁽⁴³²⁾ عن اءهله و وطنه و ولده متحيرا فى المفاوز، تائها مع الوحوش و البهائم و الهوام وحيدا فريدا، لايعرف حيله و لايهتدى سبيلا، اءو متاذيا ببرد اءو حر اءو جوع اءو عرى اءو غيره من الشدائد، مما اءنا منه خلو و انا فى عافيه من ذلك كله .
فلك الحمد يا رب من مقتدر لايغلب و ذى اءناه لايعجل ، صل على محمد و آل محمد و اجعلنى لانعمك من الشاكرين و لالائك من الذاكرين .
الهى و كم من عبد اءمسى و اءصبح فقيرا عائلا عاريا مملقا مخفقا مهجورا جائعا ظمانا ينتظر من يعود عليه بفضل ، او عبد وجيه هو اوجه منى عندك اءو اءشد⁽⁴³³⁾ عباده لك مغلولا مقهورا قد حمل ثقلا من تعب العناء و شده العبوديه و كلفه الرق و ثقل الضريبه ، او مبتلى ببلاء شديد لا قبل له به الا بمنك عليه ، و انا المخدوم المنعم المعافى المكرم فى عافيه مما هو فيه .
فلك الحمد يا رب من مقتدر لا يغلب و ذى اءناه لا يعجل ، صل على محمد و آل محمد و اجعلنى لانعمك من الشاكرين و لالائك من الذاكرين .
الهى و مولاى و سيدى و كم من عبد اءمسى و اءصبح شريدا طريدا حيرانا متحيرا جائعا خائفا حاسرا⁽⁴³⁴⁾ فى الصحارى و البرارى ، قد احرقه الحر و البرد، و هو فى ضر من العيش و ضنك من الحياه و ذل من المقام ، ينظر الى نفسه حسره لا يقدر لها على ضر و لا نفع و انا خلو من ذلك كله بجودك و كرمك .
فلا اله الا اءنت ، سبحانك من مقتدر لا يغلب و ذى اناه لا يعجل ، صل على محمد و آل محمد و اجعلنى لانعمك من الشاكرين و لالائك من الذاكرين و ارحمنى برحمتك يا اءرحم الراحمين .
مولاى و سيدى و كم من عبد اءمسى و اءصبح عليلا مريضا سقيما مدنفا على فرش العله و فى لباسها يتقلب يمينا و شمالا، لا يعرف شيئا من لذه الطعام و لا من لذه الشراف ، ينظر الى نفسه حسره لا يستطيع لها ضررا و لا نفعا، و انا خلو من ذلك كله بجودك و كرمك .
فلا اله الا اءنت ، سبحانك من مقتدر لا يغلب و ذى اءناه لايعجل ، صل على محمد و آل محمد و اجعلنى لك من العابدين و لانعمك من الشاكرين و لالائك من الذاكرين و ارحمنى برحمتك يا ارحيم الراحمين .⁽⁴³⁵⁾
مولاى و سيدى و كم من عبد اءمسى و اءصبح قد دنا يومه من حتفه و قد اءحدق به ملك الموت فى اعوانه ، يعالج سكرات الموت و حياضه ، تدور عيناه يمينا و شمالا، ينظر الى احبائه و اودائه و اءخلائه ، قد منع عن الكلام و حجب عن الخطاب ، ينظر الى نفسه حسره فلا يستطيع لها نفعا و لا ضرا و اءنا خلو من ذلك كله بجودك و كرمك .
فلا اله الا اءنت ، سبحانك من مقتدر لا يغلب و ذى اءناه لايعجل ، صلى على محمد و آل محمد و اجعلنى لك من العابدين و لانعمك من الشاكرين و لالائك من الذاكرين و ارحمنى برحمتك يا اءرحم الراحمين .
مولاى و سيدى و كم من عبد اءمسى و اءصبح فى مضائق الحبوس و السجون و كربها و ذلها و حديدها يتداوله ⁽⁴³⁶⁾ اعوانها و زبانيتها، فلا يدرى اءى حال يفعل به و اءى مثله يمثل به ، فهو فى ضر من العيش و ضنك من الحياه ، ينظر الى نفسه حسره لا يستطيع لها ضرا و لا نفعا، و انا خلو من ذلك كله بجودك و كرمك .
فلا اله الا اءنت ، سبحانك من مقتدر لا يغلب و ذى اءناه لا يعجل ، و صلى على محمد و آل محمد و اجعلنى لك من العابدين و لنعمائك من الشاكرين و لالائك من الذاكرين و ارحمنى برحمتك يا اءرحم الراحمين .⁽⁴³⁷⁾
مولاى و سيدى و كم من عبد اءمسى و اءصبح قد استمر عليه القضاء و احدق به البلاء و فارق اودائه و احبائه و اخلائه ، و اءمسى حقيرا ذليلا فى ايدى الكفار و الاعداء، يتداولونه يمينا و شمالا، قد حمل فى المطامير و ثقل بالحديد، لايرى شيئا من ضياء الدنيا و لا من روحها، ينظر الى نفسه حسره لايستطيع لها ضرا و لا نفعا، و انا خلو من ذلك كله بجودك و كرمك .
فلا اله الا اءنت ، سبحانك من مقتدر لا يغلب و ذى اناه لايعجل ، صلى على محمد و آل محمد و اجعلنى لك من العابدين و لنعمائك من الشاكرين و لالائك من الذاكرين و ارحمنى برحمتك يا مالك الراحمين .
مولاى و سيدى و كم من عبد اءمسى و اءصبح قد اشتاق الى الدنيا للرغبه فيها الى ان خاطر بنفسه و ماله حرصا منه عليها، قد ركب الفلك و كسرت به هو فى آفاق البحار و ظلمها، ينظر الى نفسه حسره لا يقدر لها على ضر و لا نفع ، و انا خلو من ذلك كله بجودك و كرمك .
فلا اله الا اءنت ، سبحانك من مقتدر لا يغلب و ذى اءناه لايعجل ، صلى على محمد و آل محمد و اجعلنى لك من العابدين و لنعمائك من الشاكرين و لالائك من الذاكرين و ارحمنى برحمتك يا مالك الراحمين .
مولاى و سيدى و كم من عبد اءمسى و اءصبح قد استمر عليه القضاء و اءحدق به البلاء و الكفار و الاعداء، و اءخذته الرماح و السيوف و السهام و جدل صريعا، و قد شربت الاءرض من دمه و اكلت السباع و الطيور من لحمه ، و انا خلو من ذلك كله بجودك و كرمك لا باستحقاق منى .
يا لا اله الا اءنت ، سبحانك من مقتدر لا يغلب و ذى اءناه لايعجل ، صلى على محمد و آل محمد و اجعلنى لك من العابدين و النعمائك من الشاكرين و لالائك من الذاكرين و ارحمنى برحمتك يا مالك الراحمين .
و عزتك يا كريم لاءطلبن مما لديك و لالحن عليك و لالجان ⁽⁴³⁸⁾ اليك و لامدن يدى نحوك مع جرمها اليك ، فبمن اءعوذ يا رب و بمن الوذ؟ احد لى الا اءنت . اءفتردنى و اءنت معولى و عليك معتمدى ؟!⁽⁴³⁹⁾
و اءساءلك باسمك الذى وضعته على السماء فاستقلت و على الجبال فرست ، و على الاءرض فاستقرت ، و على الليل فاءظلم و على النهار فاستنار، ان تصلى على محمد و آل محمد و ان تقضى لى جميع حوائجى و تغفر لى ذنوبى كلها صغيرها و كبيرها، و توسع على من الرزق ما تبلغنى به شرف الدنيا و الاخره يا اءرحم الراحمين .
مولاى بك استعنت فصل على محمد و آل محمد و اءعنى ، و بك استجرت فصل على محمد و آل محمد و اءجرنى ، اءغننى بطاعتك عنى طاعه عبادك و بمساءلتك عن مساءله خلقك ، و انقلنى من ذل الفقر الى عز الغنى ، و من ذل المعاصى الى عز الطاعه ، فقد فضلتنى على كثير من خلقك جودا و كرما لا باستحقاق منى .
الهى فلك الحمد على ذلك كله ، صل على محمد و آل محمد و اجعلنى لنعمائك من الشاكرين و لالائك من الذاكرين و ارحمنى برحمتك يا اءرحم الراحمين .
(راوى ) گويد: آن گاه حضرت امام موسى بن جعفر عليه السلام به ما رو كرد و فرمود: ((از پدرم جعفر بن محمد عليه السلام شنيدم كه به نقل از پدرانش (عليهم السلام ) از امير مؤ منان عليه السلام نقل مى فرمود: كه آن حضرت اين سخن را از رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم شنيد: به نعمت هاى پروردگار تواناى خويش اعتراف كنيد و از همه ى گناهانتان بدو باز گرديد كه او بندگان سپاس گزار خود را دوست مى دارد.))
(راوى ) گويد: آن گاه به نماز برخاستيم و همه رفتند. گرد آمدن ديگرشان براى خواندن نامه ى حاوى مرگ موساى عباسى و بيعت براى هارون بود!
2 - دعاى معروف به ((اعتقاد)) از آن حضرت
شيخ على بن محمد بن يوسف حرانى - شيخ ابو عبدالله محمد ابن عبدالله بن ابراهيم بن جعفر نعمانى كاتب رضى الله عنه - ابو على (محمد) بن همام - ابراهيم بن اسحاق نهاوندى - ابو عبدالله حسين ابن على اهوازى - پدرش ، على بن مهزيار اهوازى :
شنيدم مولايم امام هفتم عليه السلام اين دعا را - كه دعاى اعتقاد است - مى خواند:
الهى ان ذنوبى و كثرتها قد غيرت وجهى عندك و حجبتنى عن استيهال رحمتك و باعدتنى عن استنجاز مغفرتك ، و لو لا تعلقى بالائك و تمسكى بالرجاء لما وعدت امثالى من المسرفين و اءشباهى من الخاطئين - بقولك : ((يا عبادى الذين اسرفوا على انفسهم لا تقنطوا من رحمه الله ، ان الله يغفر الذنوب جميعا انه هو الغفور الرحيم .))⁽⁴⁴⁰⁾ ، و حذرت القانطين من رحمتك فقلت : ((و من يقنط من رحمه ربه الا الضالون .))⁽⁴⁴¹⁾ ثم ندبتنا برحمتك الى دعاءك فقلت : ((ادعونى استجب لكم . ان الذين يستكبرون و عن عبادتى سيدخلون جهنم داخرين .))⁽⁴⁴²⁾ - الهى لقد كان ذل الاياس على مشتملا و القنوط من رحمتك بى ملتحفا.
الهى قد وعدت المحسن ظنه بك ثوابا و اءوعدت المسى ء ظنه بك عقابا.
اللهم و قد اءسبل دمعى حسن ظنى بك فى عتق رقبتى من النار و تغمد زللى و اقاله عثرتى ، و قلت و قولك الحق لا خلف له و لا تبديل : ((يوم ندعو كل اناس بامامهم .))⁽⁴⁴³⁾ ، ذلك يوم النشور، ((اذا نفخ فى الصور))⁽⁴⁴⁴⁾ و ((بعثر ما فى القبور.))⁽⁴⁴⁵⁾
اللهم انى اءقر و اءشهد اعتراف و لا اءجحد، و اءسرو اءظهر و اءعلن و اءبطن بانك انت الله الذى لا اله الا اءنت ، وحدك لا شريك لك ، و ان محمدا عبدك و رسولك ، و ان عليا امير المؤ منين و سيد الوصيين و وارث علم النبيين و قاتل المشركين و امام المتقين و مبير المنافقين و مجاهد الناكثين و القاسطين و المارقين امامى و محجتى و من لا اءثق بالاعمال - و ان زكت - و لا اراها منجيه - و ان صلحت - الا بولايته و الائتمام به و الاقرار بفضائله و القبول من حملتها و التسليم لرواتها.
اللهم و اءقر باءوصيائه من اءبنائه ائمه و حججا و اءدله و سرجا و اءعلاما و منارا و ساده و اءبرارا، و ادين بسرهم و جهرهم و ظاهرهم و باطنهم ، و حيهم و ميتهم و شاهدهم و غائبهم ، لا شرك فى ذلك و لا ارتياب و لا تحول عنهم و لا انقلاب .
اللهم فادعنى يوم حشرى و حين نشرى بامامتهم و احشرنى فى زمرتهم و اكتبنى فى اصحابهم و اجعلنى من اخوانهم و اءنقذنى بهم يا مولاى من حر النيران ، فانك ان اءعفيتنى منها كنت من الفائزين .
اللهم و قد اءصبحت فى يوم هذا الا ثقه لى و لا مفزع و لا ملجا و لا ملتجا غير من توسلت بهم اليك من آل رسولك صلى الله عليه على امير المؤ منين و سيدتى فاطمه الزهراء و الحسن و الحسين و الائمه من ولدهم و الحجه ⁽⁴⁴⁶⁾ المستوره من ذريتهم ، اءلمرجو للامه من بعدهم و خيرتك عليه و عليهم السلام .
اللهم فاجعلهم حصنى من المكاره و معقلى من المخاوف و نجنى بهم من كل عدو طاغ ⁽⁴⁴⁷⁾ و فاسق باغ ⁽⁴⁴⁸⁾ ، و من شر ما اءعرف ما اءنكر و ما استتر على و ما ابصر، و من شر كل دابه ربى آخذ بناصيتها، ان ربى على صراط مستقيم .
اللهم توسلى اليك بهم و تقربى بمحبتهم ، افتح على اءبواب رحمتك و مغفرتك و حببنى الى خلقك و جنبنى عداوتهم و بعضهم ، انك على كل شى ء قدير.
اللهم و لكل متوسل ثواب و لكل ذى شفاعه حق ، فاءساءلك بمن جعلته اليك سبى و قدمته امام طلبتى ان تعرفنى بركه يومى هذا و عامى هذا و شهرى هذا.